گالری رویاهای من

امشب غزل مرا به هوایی دگر ببر تا هر کجا که میبردت بالو پر ببر
تا نا کجا ببر که هنوزم نبرده ای اینبارم از زمینو زمان دورتر ببر

اینجا برای گم شدن از خویش کوچک ست جایی که گم شوم دگر از هر نظر ببر
آرامشی دوباره مرا رنج میدهد نگذار در سکوتمو سوی خطر ببر , نگذار در سکوتمو سوی خطر ببر

دانلود و ادامه ی متن آهنگ در ادامه مطلب...

مدتی است در فضای مجازی این شعر دست به دست شده و از سروده های فردوسی نامبرده شده به بررسی این شعر می پردازیم

آیا شعر بالا از حکیم ابوالقاسم فردوسی است؟

نقد و یررسی این شعر را در ادامه مطلب بخوانید...

دانلود کل آلبوم در یک فایل زیپ با کیفیت 320

دانلود به صورت تکی در ادامه مطلب...

دانلود کل آلبوم در یک فایل زیپ با کیفیت 320

دانلود به صورت تکی در ادامه مطلب...

کتاب «پیدایش موسیقی مردم‌پسند در ایران» تالیف ساسان فاطمی که چند ماهی است توسط انتشارات ماهور چاپ شده گویی در پی برطرف کردن همین کمبودها و ابهامات است. نخستین نکته‌ی جالب ‌توجه در کتاب مسلم فرض نگرفتن موضوعات ظاهرا معلوم (از قبیل وجود از پیش پذیرفته شده ی گونه‌های مردم‌پسند) و ارائه‌ی پژوهشی تاریخی-موسیقایی با کمک مدارک باقی‌مانده از دوران قاجار (و گاه قدیم‌تر) برای پاسخ به این پرسش است که؛ آیا موسیقی ایرانی گونه‌ای «سبک» هم‌سنخ با خودش داشته است یا خیر؟ از دیدگاه فاطمی پاسخ به این پرسش مثبت است. از همین رو تعریف و کاربرد اصطلاحاتی مانند مردم‌پسند، مردمی و کلاسیک برای مطالعات موسیقی در ایران نیاز به تامل بیشتر و شفاف‌سازی نظری دارد.

بقیه متن در ادامه مطلب...

چند گاهیست جام احساسم
از تب اشتیاق ، لبریز است
شده ام مولوی که درمانم
افق دور دست تب ریز است

بی تو من یک کویر تبدارم
تشنه ی مهر آسمانی تو
لطف باران تو سپرده مرا
دست « صحرای » مهربانی تو

بقیه در ادامه مطلب...

کیفیت ویدیو 720

متن آهنگ و دانلود mp3 در ادامه مطلب...

برخیز! شعرها همگی لنگ مانده اند

صبحت به خیر حضرت مضمون هر غزل!

مهدی وزیری

بررسی کتاب «پیدایش موسیقی مردم‌پسند در ایران» نوشته‌ی «ساسان فاطمی» - قسمت اول
حدود سه دهه پیش اولین نوشته‌ی جدی درباره‌ی موسیقی مردم‌پسند در ایران پدیدار شد و سپس همراه با ناپدید شدن این گونه موسیقی از حیات رسمی موسیقایی، آن بارقه‌ی زودگذر آغازین هم ناپدید گشت. این اولین تلاش در زبان فارسی، مقاله‌ی «مسعود یزدی»، طرحی جامعه‌شناسانه و وامدار «تئودور آدورنو» و عمیقا تحت تاثیر شرایط زمانه‌ی نگارش است. پس از آن سکوت با فاصله‌ی نزدیک به دو دهه دوباره نوشتارهای تحقیقی درباره‌ی موسیقی مردم‌پسند به صحنه بازگشتند (و اغلب در حوزه‌هایی جز موسیقی‌شناسی)

یک بررسی محتوایی ساده نشان می‌دهد که بیشتر این پژوهش‌ها معطوف مسایل اجتماعی مربوط به هنر مردم‌پسند و گاه تا اندازه‌ای دارای نگاه‌های ایدئولوژیک هستند؛ حتا آنگاه که به قدر تالیف یک کتاب رسیده و در نامشان اثری از سویه‌ی اجتماعی-مردم شناختی یا میدانی باقی نماند، مانند «درآمدی بر موسیقی مردم‌پسند» «مسعود کوثری» جامعه‌شناس.

بقیه متن در ادامه مطلب...